Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΦΕ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Ο Μελάς Ζωμός των Λακεδαιμονίων όπως τον ονόμαζαν στα αρχαία χρονιά οι Σπαρτιάτες ήταν κατά πάσα πιθανότητα ο κόκκος του καφέ, κατά δε την Ομήρου Οδύσσεια η ουσία (nepenthe) που η Ελένη ανακάτευε με κρασί και την έκανε να ξεχνά την στεναχώρια και το μισός, ήταν ο καφές.

Επίσης στην Παλαιά Διαθήκη ο (αποστεγνωμένος καρπός) που έδωσε η Αμπιγκελ στον Δαβίδ και ο Βοος στη Ρουθ ήταν ο κόκκος του καβουρδισμένου καφέ.

Ο καφές είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχειά τού πολιτισμού της ανθρωπότητας και ένας από τους βασικότερους παράγοντες της εξέλιξης της.

Πρωτοεμφανιζόμενος στην Αιθιοπία το 575 μ.Χ. έως το 850 μ.Χ και αφού πέρασε Αραβία -Μέση Ανατολή -Ευρώπη -κατέληξε στο Νέο Κόσμο

Ο καφές προέρχεται από τον καρπό αειθαλούς δέντρου που ευδοκιμεί σε τροπικά και υποτροπικά κλίματα.

Οι καρποί του μοιάζουν με κεράσια και μυρίζουν σαν γιασεμί.

Σε κάθε «κεράσι» βρίσκονται προστατευμένα από το εξωτερικό περίβλημα και σάρκα, δυο σπέρματα, καθένα από το οποία περιβάλετε από λεπτή μεμβράνη (περγαμηνή).

Χρειάζονται περίπου 4000 κόκκοι για μια λίβρα καβουρδισμένου καφέ.

Η λέξη coffee που σημαίνει ρόφημα προέρχεται από την Αραβική λέξη qahwah

Ο Μπανεσιους, συγγραφέας τού 18 αιώνα αναφερόμενος στο μύθο των κατσικιών που χορεύουν, συμφωνά με το οποίο ένας Άραβας βοσκός παραπονέθηκε στον Ιμάμη του χωριού, ότι τα ζώα του κάποιες βραδιές δεν κοιμόντουσαν, αλλά χόρευαν όλη την νύχτα.

Ο Ιμάμης ερευνώντας βρήκε ότι τα ζώα είχαν φάει κάποιους σαρκώδεις καρπούς θάμνων και αποφάσισε να τους δοκιμάσει και ο ίδιος. Αφού έβρασε τους καρπούς σε νερό και ήπιε το ποτό διαπίστωσε ότι μπορούσε να μείνει ξάγρυπνος όλη την νύχτα χωρίς πρόβλημα. Μετά την εμπειρία αυτή καθιέρωσε στους μοναχούς του να πίνουν το ποτό αυτό κάθε βραδύ για να παραμένουν ξάγρυπνοι στις λειτουργίες.

Αρχικά ο καφές καταναλώνονταν σε θρησκευτικές τελετές μετά από ιατρική συνταγή.

Μετέπειτα απέκτησαν την συνήθεια να πίνουν καφέ όλες οι θρησκευτικές κοινότητες και πέρα από αυτές.

Η κατανάλωση του νέου ποτού εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα και σε πολίτες που το έπιναν στα σπίτια τους η σε δημοσίους χώρους. Έτσι ο καφές σε λίγο διάστημα έγινε γνωστός στην Αραβία, Αίγυπτο, Συρία, Βόρεια Ευρώπη, Ισπανία, Βόρεια Αφρική Ινδία μέσω των Μουσουλμάνων. Τα δε δυο πρώτα καφενεία δημιουργηθήκαν στην Κωνσταντινούπολη τον 16 αιώνα από ένα ζευγάρι Συρίων. Τα καφενεία γινόταν όλο και περισσότερα, πιο πολυτελή με αναπαυτικά καθίσματα, όπου σύχναζε κόσμος από όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Ο Sir Gorge Sandys γραφεί ότι στην Τουρκία κάθονται όλη την ημέρα και απολαμβάνουν το μαύρο ποτό που ονομάζεται καφές σε μικρό σκεύος από πορσελάνη με γεύση που κάνει καλό στην πέψη και αυξάνει την εγρήγορση.

Τον 16 αιώνα ο καφές έφθασε στην Ευρώπη γνωστοποιώντας την δύναμη του.

Οι Βενετοί έμποροι πρώτοι έφεραν από την Μέκκα στην Βενετιά τα πρώτα τσουβάλια.

Τον ίδιο καιρό Ολλανδοί έμποροι μετέφεραν το πρώτο δενδρίλιο από την Μέκκα στην Ευρώπη. κλέβοντας το.

Έπειτα μεταφυτεύθηκε στην Ολλανδική αποικία της Ιάβας στην Κυβέλη στο Τιμόρ

στο Μπαλί στην Κεϋλάνη. Ακολούθησαν οι Γάλλοι μέχρι που έφθασε στον Νέο Κόσμο. Όλοι οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες έπαιρναν μαζί τους τον καφέ όπως και οι καθολικοί Ιεραπόστολοι όπου και να μετανάστευαν.

Μέχρι το 1830 οι κορυφαίοι προμηθευτές της Ευρώπης σε καφέ ήταν οι Ολλανδικές αποικίες της Ιάβας και της Σουμάτρας. Η μετανάστευση του καφέ στη Βραζιλία έγινε το 1700 όπου αναπτύχθηκε και εξαπλώθηκε μέσα στη ζούγκλα ύστερα από πολύ κόπο και χρόνο. Αρκετές χιλιάδες σκλάβοι ανέλαβαν την φυτεία και εσοδεία του καρπού.